Custom Build XL Scalpel in gebruik

Hieronder een (tussen)rapport rond eind september 2008 van Fred van Zetten die de speciaal opgebouwde bike al flink gebruikt heeft.

Inmiddels rij ik al weer ruim een maand op de Scalpel die door Evert voor mij is opgebouwd. Zoals een aantal bezoekers van deze site weten is dat ik marathons rij en de Scalpel daardoor fors belast wil ik graag mijn eerste ervaringen over deze fiets kwijt.

Op zondagmiddag 17 augustus de eerste voorzichtige rit van krap 90 minuten en daarbij was het vooral het afstellen van zadel, hendels, handvaten e.d. Hoewel de vorige Scalpel bij de opbouw er naast stond ontkom je niet aan dat kleine beetje finetuning.

Eerste serieuze rit:

De eerste serieuze rit enkele dag later was een rondje op de vaste mtb route van Rheden. Hier zitten een aantal snelle stukken in en een gedeelte met wat klim en daalwerk en zo hier en daar redelijk hobbelig. Dus het ideaal terrein om de fiets beter te leren kennen. Na een kwartiertje lag ik er toch naast, want ook op een Scalpel moet je blijven opletten op snellere paden met 1 enkele boomwortel. Gelukkig geen schade aan rijder en fiets.
In het heuvelachtige stuk volop experimenteren met het aan/uit zetten van de achtervering. De positie van de demper is toch handiger dan het vorige model, maar het moet iets zijn want je min of meer vanzelf doet. Op enkele hobbelige klimstukken in de z.g. pro pedal stand genomen en niet het idee dat ik langzamer was dan wanneer de demper dicht had staan. Gevoelsmatig vond ik de fiets iets zenuwachtiger (vlotter) reageren, maar dan kan met ruim een kg minder ook kloppen.

Eerste marathon:

Op zaterdag 23 augustus het marathondebuut tijdens de marathon in Grafshaft welke over 111 km lengte en 3.000 hoogtemeters. De omstandigheden alles behalve gunstig want vooraf veel regen gevallen en onderweg was het af en toe ook bar en boos, leek wel herfst. Hier veel langere klimstukken waarbij ik alles dicht had staan qua vering. Vooral bij een startklim over asfalt waarbij je geregeld staat is het lekker een keiharde bike te hebben. Het terrein in voor de afdaling, dan altijd de voorvork "open".
Mijn 2^e bidon had ik achter in mijn shirt gestopt omdat de Scalpel helaas maar 1 plek voor een bidon biedt en ik niet met een camelback wil rijden. Onderaan de eerste bocht kon ik de bidon in de kant zoeken, dus achterin in shirt geen oplossing. In deze wedstrijd ook lange en hele snelle afdalingen over de schotterpaden met ruim 60 km/u en de fiets bleef lekker strak sturen en voelde vertrouwd aan bij deze snelheden.
De voorrem met 180 mm schijf ipv 160 mm wel erg hard en direct. Iets waar ik (als motorrijder) van hou, maar toch bijna 1x onderuit geremd. Oppassen dus, maar nogmaals een rem kan mij niet hard genoeg zijn. De marathon goed uitgereden, maar de fiets zag er niet uit na al die bagger zoals je op onderstaande foto's kan zien.
In ieder geval is de Scalpel nu 2^e hands zoals het hoort of niet soms?

10 rondjes Amerongen:

Weekje later als training 10 rondes op de vaste MTB route (de korte van 7,5 km) gereden onder ideale omstandigheden. Als proef een normale bidonhouder aan de achterkant zadelpen gemonteerd die ik binnen 1.500 meter al 2x kwijt was, dus geen succes.
Tijdens de verschillende rondes bewust rondes compleet met (achter)vering aan gereden om vervolgens een andere ronde de boel juist dicht te hebben. Verschil in rondetijden was er niet, dus met goed afgestelde achtervering ben je echt niet langzamer !!!
Net iets minder dan 3 uurtjes (2:59:40 om precies te zijn) onderweg wat ook voor mij een P.R. betekende want was nog nooit onder de 3 uur geweest. Zou het toch de Scalpel zijn?

Marathon Dunsberg:

Zondag 7 september aan de start voor de 5^e wedstrijd van de RWP Marathoncup (lengte 112 km en 2.750 hoogtemeters). Qua parcours erg verrassend en niet alleen maar "snelwegen" door het bos heen. Hier een aantal redelijk technische stukken over singletracks met boomwortels en stenen, dus leek gemaakt voor een fully.
Een extreem steil stuk klimmen met erg onregelmatige ondergrond leverde geen probleem op qua grip achter, ja hooguit dat mijn benen bijna ontploften. Maar wel kicken als je kan blijven trappen en je tegenstanders ziet lopen………..

Mbt de bidons had vrijdagavond Evert en andere houder achterop de zadelpen gemonteerd en hoewel alles behalve mooi geen bidons verloren. Op deze manier kan je langer fietsen zonder tussenstop bij verzorgingspost en als voordeel dat je je eigen drankje bij je hebt.
Onderweg wel problemen met de KCNC cassette achter, want bij een aantal versnellingen sloeg de boel over terwijl er geen extreme omstandigheden waren.
Dus ruim binnen de 400 km was de cassette rijp voor vervanging. Tja, wie licht of mooi wil zijn moet pijn lijden. Maar voor mij als wedstrijdrijder alles behalve ideaal om daar halverwege een wedstrijd mee geconfronteerd te worden.
Door soms met een hele vreemde kettinglijn te rijden kon ik gelukkig wel blijven rijden want stel je voor dat ik uit zou vallen tijdens een RWP Marathoncup wedstrijd.

Marathon Plettenberg:

Zondag 14 september aan de start voor een relatief korte marathon van 90 km en 2.400 hm in het Sauerland. Wel is er op vrijdag voorafgaand een vertrouwde XTR cassette (11-32) er op gezet.
Door de regen voorafgaand aan deze wedstrijd een aardige baggerbak op sommige plaatsen van het parcours. Dit in combinatie met het droge weer liep de ketting en tandwielen op bepaald moment droog, maar verder 0,0 problemen.
Ik had achteraf wat olie voor onderweg mee moeten nemen wat ik bij bijvoorbeeld de Salzkammergut ook deed, maar nu vergeten. Bijna vanzelfsprekend deze wedstrijd uitgereden, maar opnieuw ging er weer heel veel klei mee terug naar Soest.

Overall gevoel:

In een maandje tijd iets minder dan 550 km op de Scalpel gereden waarvan bijna 315 km als wedstrijd (los daarvan train ik vaak op de System Six racefiets), dus kan een aardig oordeel vellen over de bike en de opbouw.
Geen verrassing als ik zeg dat hij me bevalt, maar hieronder een paar puntjes.

Pluspunten:

Fiets is lekker licht, want iets meer dan 10 kg voor een XL fully is domweg goed te noemen.
Achterkant voelt veel en veel stijver aan dan de vorige Scalpel
Demper achter is top met gelukkig een 100% lockout
Techniek in voorvorken is de laatste jaren voelbaar verbeterd
Op hoge snelheden voelt de bike vertrouwd aan
Xentis wielen lekker makkelijk schoon te maken
Magura blijft onovertroffen en vooral blij met 180 mm voor
Nieuwste type Ergon handgrepen zijn top

Minpunten:

XL frame heeft wel een erg korte zitbuis. Deze is 5 cm korter dan de oude Scalpel, waardoor bij mij de zadelpen wel erg uitsteekt. Met het fietsen heb ik er geen last van, maar fraai is anders. Onbegrijpelijk dat dit fenomeen (grote maten, korte zitbuis) een soort van standaard lijkt te worden.
Overigens heb je daar geen last van als je van normale lengte bent.
De mogelijkheid om slechts 1 bidonhouder te kunnen monteren. Argument "neem een camelback" neem ik niet serieus want vind ik voor wedstrijden geen optie
De KCNC cassette is niet geschikt voor hardcore gebruik zoals ik dat doe. Overigens reed ik met deze cassette als test.

Tot slot: Nieuwsgierig hoe een Scalpel rijd?? Informeer bij Evert voor een proefrit, maar pas op want je bent verkocht voor je er erg in hebt.

groetjes Fred (ooit allemaal op een Scalpel)