Trainen op de Canarische eilanden

Dag 4:
Alleen op pad met de bedoeling niet al te veel te doen want voor de volgende dag staat een lange tocht gepland. Daarom in eerste instantie langs de kust te trappen en iets landinwaarts te duiken. De kustweg is enorm druk, maar het is ook maandagmorgen als de normaal mens naar zijn werk gaat. Ik volg de weg tot aan badplaats Los Gigantes om daar even tot de haven te rijden en daarna is het alleen maar klimmen met gemiddeld 6,5%.
De benen voelen alles behalve top aan en kies ook het lichtste verzet om me niet te veel te hoeven in te spannen, maar klimmen blijft klimmen.
Opnieuw cola scoren, nog een stukje door om toch snel te draaien want ik wil ook niet te lang fietsen vandaag. Vanaf nu vrijwel alleen maar afdalen met wat kleine ommetjes tot het hotel. Na 3:19u zit er 82km en 1.630 hm op, maar voelt alles behalve top.

Dag 5:
Vandaag een langere tocht over de Teide met 3 triatleten waaronder ook Bert Flier (meervoudig winnaar lange triatlon). Vanaf het begin klimmen en wonder boven wonder voelen mijn benen niet zo beroerd aan waarvoor ik vreesde. Opnieuw de klim van de 2^e dag gedaan, maar dat is geen straf. Halverwege bij een benzinepomp een lading cola en een 5 literfles water inslaan, voor de rest van de klim.
Vanaf dit punt is het nog mooier dan het eerste deel, maar daar ieder op eigen tempo naar boven. Ik laat de snelste rijders toch maar gaan, want het is nog lang. Bovenaan verzamelen en dan over de hoogvlakte ruim 20 km pakken met onderweg de meest bizarre rotsformaties en uitzichten. Dan hoogste tijd voor het terras en allemaal een bord spaghetti pakken. Daarna hetzelfde stuk terug met volle maag, klimmen en tegen de wind in. Daar het grootste stuk met Johan Neevel op gereden, maar het doet soms zeer bij tempoversnellingen.
Voor de afdaling even (het zwart/gele) windstoppertje aan en dan over een afstand van 34 km maar liefst 2.100 meter dalen en geen meter omhoog. Goed voor de gemiddelde snelheid zullen we maar zeggen. Terug in Los Cristianos gezamenlijk het terras op als besluit van een prima rit. Net iets onder de 5 ½ uur gefietst en 130 km en 3.125 hoogtemeters onder de wielen.

Dag 6:
Geen fiets, maar het idee om te toeren met een auto. Het verhuurbedrijf  tegenover het hotel heeft alleen maar een Renault Megane Cabrio. Doen, want geen zin om verder te zoeken. Ik bel de anderen op en zodoende met zijn viertjes op pad. Dat blijkt passen en meten is in zo’n cabrio, maar de dames achterin gepropt want de fietsers moeten herstellen en dan heb je beenruimte nodig.
Een tankstop is ook een verademing want hier kost de benzine 80 eurocent, dus brandstof hoeft niet duur te zijn. Na de lunch de Teide op, maar daar wordt het toch kouder maar we weigeren het dak dicht te doen. Je kunt ook de verwarming aanzetten, met als voordeel dat je heel Tenerife verwarmt !!!!
Dan afdalen richting de kust en door de bewolking heen. We zien de thermometer steeds verder terug lopen tot het dieptepunt van 8 graden bereikt is. Nu is het toch echt tijd het dak dicht te doen, want daar is niet tegen op te stoken, vooral voor de passagiers op de achterbank. Vlak voor de kust het dak er weer af, want je gaat niet door de stad rijden met gesloten dak. Leuk dagje maar je komt gebroken uit zo’n (Franse) auto.

Dag 7:
Alleen op pad met als hoofddoel langs de kust richting La Vica Masca te rijden. Op 1 of andere manier lijkt het er op dat de dag rust goed gedaan heeft, want kan een redelijk tempo rijden. Vanaf kustplaats Puerto de Santigo begint het klimmen over een afstand van een kleine 15 km met bijna 900 hm maar loopt lekker gelijkmatig en in een uurtje die hobbel overleefd. In Santiago del Teide even een stop voor wat eten. Daarna gaat het direct erg steil omhoog richting La Vica Masco over hele smalle wegen. Afdalen naar La Vica Masca is vooral een kwestie van kopje er bij houden, want asfalt is erg slecht en de weg is erg steil.
Even voorbij La Vica Masca toch maar om te keren want wil hooguit een uurtje of 5 trappen. Op de terugweg de klim vanaf La Vica Masca tot Santiago del Teide. In minder dan 4 km ongeveer 450 meter omhoog met stukjes richting de 15% wat zeer doet. Voor het mooie kom ik hier met mijn 34/25 verzet feitelijk te kort. Een gemiddelde snelheid van iets meer dan 9 km/u, meer niet haalbaar. Dit is in ieder geval de zwaarste klim in deze vakantie en de overige dagjesmensen kijken of vol bewondering of medelijden als ik langs kom.
In Santiago del Teide de lokale supermarkt overvallen voor cola en water voor de terugweg. Dit tochtje was uiteindelijk 109 km lang, maar wel met 2.855 hoogtemeters. Daarna vlot de Compex op de benen, want deze zitten lekker vol en voor vrijdag opnieuw de Teide gepland.

Dag 8:
Samen met Johan op pad en het loopt niet soepel, wat niet verwonderlijk is gezien dag 7.Op de kustweg TF-47 richting Playa de San Juan komt het betere gevoel boven en ineens is het fors tempo rijden met stukken kop over kop raggen. Hartslag schiet lekker omhoog en niet te veel bij nadenken dat we de Teide nog krijgen. Gelukkig bij Playa de San Juan tijd om te herstellen in de klim welke lekker loopt en al kletsend zit je zonder er erg in te hebben al weer 600 meter hoger.
Vlak voor de klim naar de Teide bij een benzinepomp cola en water in te slaan want onderweg is niets meer te krijgen. Vanaf hier is het 29 km simpel de weg volgen over slecht asfalt met ongeveer 5% stijgingspercentage. Eerste deel pakken we samen op tot Johan de 52’er pakt en ik doorga op eigen tempo. Dat gaat lekker tot ongeveer 12 km voor het einde, want enorm veel wind en de bordjes die de km’s aftellen werken niet motiverend.
Vanaf de top richting de terugweg naar de kust zien we alleen maar wolken onder ons. Windstoppertje en armstukken aan en direct de mist in en af en toe potdicht van de mist, soms wat motregen en heel heel erg koud. Wat een drama om nu af te moeten dalen want de temperatuur bereikt uiteindelijk slechts 5 graden boven nul en dan afdalen!! Johan kiest er zelfs voor om achter een touringcar te blijven hangen want de uitlaatgassen geven nog wat warmte……
We zijn erg blij als we Vilaflor bereikt hebben om daar een klein restaurantje in te duiken om bij te komen. Handen warmen aan een bak koffie en na 15 minuten toch maar weer verder voor de resterende 1.300 meter naar beneden. Helaas nu ook steeds bewolking, mist en koude. Soms zie ik even Playa liggen en daar schijnt de zon terwijl wij in de kou zitten. Redelijk onderkoeld bereik ik Playa om zo snel mogelijk het hotel in te duiken voor een warm ligbad. Na een half uurtje weer op temperatuur gekomen, de zwembroek aan om in de zon aan het zwembad verder bij te komen van deze gedenkwaardige tocht.
Toch nog 4:30u getrapt en 103 km met 2.645 hm afgelegd.

De term "Goede Teide, slechte Teide" (met dank aan Bert Flier voor deze toepasselijke spreuk) heeft nu een compleet andere betekenis gekregen zoals de meeste deze kennen.

Dag 9:
Vandaag alleen op pad met als doel hooguit 3 uurtjes te trappen zonder al te veel inspanningen om me voor de "finale" van zondag te sparen. Gelijk vanaf het begin voel ik het al in de benen dat het helemaal niets wordt deze dag. Totaal geen macht in de benen en in Nederland zou ik omgedraaid zijn, maar hier blijf ik toch rijden maar met een bijna bejaarden tempo en dito hartslag.
Na 1:45u toch iets landinwaarts en is er niet aan het klimmen te ontkomen, maar in extreem gezapig tempo. Wel een paar leuke tussendoor weggetjes ontdenkt die leuk zijn als je goede benen hebt, maar vandaag niet. Na iets meer dan 3 uur gelukkig terug met 75 km op te teller en 1.215 hm.

Dag 10:
Laatste fietstocht van deze vakantie en heb 1 doel voor ogen en dat is de 20.000 hm halen en moet er vandaag nog 2.400 maken, wat een "makkie" is. Ik heb zelfs het idee om de klim naar Vilaflor richting de Teide te doen om te kijken hoeveel langzamer ik zou zijn tov het begin van de week. Probleem hierbij is dat het landinwaarts erg bewolkt is en met de laatste Teide rit in gedachten ook niet aantrekkelijk.
Om niet te veel risico’s te nemen qua weer laten we (johan Neevel en ik) de bergen links liggen om dan op bepaald moment om te draaien als we het zat zijn of het weer slecht zou worden.
Vanaf Valle de San Lorenzo komt een heerlijk klimstukje van iets meer dan 2 km tot het uitzichtspunt "Mirador de la Centinela" en daar gaan we steeds harder en harder tot de benen ontploffen, maar wel lekker. Hiermee het slechte gevoel van zaterdag helemaal er uit gereden. Vanaf dit punt loopt de weg lekker glooiend zonder al te steile hellingen. Ideale weg om wat stukken op de macht rijden en dat na 1½ week. Op (achteraf) het verste punt een hele mooie brede asfaltweg naar beneden. Hier is het wegdek nat en krijgen we ook iets regen over ons heen. Verderop ziet de lucht er pikzwart uit. Het lijkt het wel op Mordor (uit de film Lord of the Rings) daar boven en. Onderaan besluiten we dan ook terug te gaan, maar dan blijkt het een aardig lange klim te zijn van 450 hoogtemeters met 8% gemiddeld met stukjes rond de 10%.
Dankzij een verkeerde afslag door Johan  een extra lus met een mooie glooiende weg en hier nog eens flink aanzetten en kop over kop met gemiddeld zo tegen de 45 km/u rijden. Daarna toch klimmen tot zo'n 600 meter hoogte om af te dalen richting de kust. Jasjes aan want hier is het frisjes en vallen soms wat kleine druppels. Dit tot vlak bij Los Cristianos, waar de zon volop schijnt. Na iets meer dan 4½ netto fietstijd staat er 116 km op de klokken en 2.480 hm, waarmee de 20.000 hm gehaald is voor wat het waard is.
Later die dag het onvermijdelijke inpakken en de fiets weer in de doos stoppen en alles helaas weer voorbij is.

Tot besluit:
Opnieuw een heerlijk (fiets) vakantie gehad en voor mijn gevoel lekker getraind. Trainingstechnisch zal er vast verbetering mogelijk zijn, maar zoals ik nu getrapt hebt ging het lekker. De combinatie van vakantie en fietsen werkt prima voor mijn gevoel.
Tijdens het fietsen 1 echt mindere dag gehad, maar verder liep het prima. De basis was al redelijk aanwezig en zal met 900 km en 20.000 hm zeker niet slechter geworden zijn. Wat het allemaal zal opleveren qua klasseringen gedurende het seizoen moet ik maar afwachten, maar dit neemt niemand me meer af.
Volgend jaar opnieuw naar de kanarische eilanden want na 5 jaar fietsen daar ben ik toch wel verliefd geworden op het klimaat en de mogelijkheden om lekker te fietsen in een periode dat het in Nederland koud en nat is.

Fiets huren of zelf meenemen?

Het is mogelijk om ter plaatse een fiets te huren, maar toch altijd afwachten wat de kwaliteit is en of je maat er wel bij zit. Een 63 cm frame zal je niet of nauwelijks vinden, evenals high tech montage zoals Dura-Ace.
Beter is het toch om je eigen fiets mee te nemen wat in de praktijk heel goed te doen is. Bij je boeking onmiddellijk vermelden dat je een fiets mee neemt ivm het aantal plaatsen. De kosten voor het mee laten vliegen zijn de laatste jaren 80 euro voor een retour. Ter plaatse zal je de buschauffeur lief aan moeten kijken voor vervoer vanaf vliegveld naar je accommodatie, want dat zit niet bij de 80 euro.

Vervoer fiets:

Hiervoor kan een (dure) koffer aanschaffen, maar ik haal al jaren bij Evert een grote stevige kartonnen Cannondale doos. Voorwiel eruit, zadelpen met zadel er uit, pedalen er af, stuur los halen en past zelfs mijn fiets (met 63 cm frame) ruimschoots in de doos.

Rondom het frame kan je heel goed isolatiebuizen voor de verwarming gebruiken. Verder ter opvulling van de doos kan je bijvoorbeeld fietsschoenen, hoge drukpomp, reserve banden en pakketjes (fiets)kleding gebruiken.
Gewicht speelt namelijk minder een rol want je betaald voor vervoer fiets(doos) en niet per kg. Over de hoeken van de doos nog wat extra tape over heen plakken. Dan hoef je echt niet meer bezorgd te zijn over je fiets.

Preparen van je fiets:

Vanzelfsprekend zorg je er voor dat deze in orde is, dus niet met versleten spullen op stap. Laat je er nieuw spul op zetten dan toch handig om 1 of 2 keer hiermee gereden te hebben om niet voor verrassingen te staan.
Qua verzet kom je er niet met 12/21 achter en 52/39 voor tenzij je van het kaliber Armstrong bent. Een triple of compactdrive is voor de meesten de beste oplossing of je zou nog net 39/27 kunnen rijden, maar bedenk wel dat het klimmen kan hier uren kan duren.
Mijn system SIX is uitgerust met compact drive 12/25 achter en 50/34 en ging goed, maar er waren enkele momenten dat ik lichter zou willen.

Gezien de wisselende kwaliteit van het asfalt is het verstandig om iets stevigere banden te monteren om lek rijden proberen te voorkomen. Lichtgewicht leuk, maar niet altijd praktisch.

Voor wie bedoelt:

Tja, natuurlijk voor iedereen die gek is op fietsen en een goede basis wil leggen voor een wedstrijdseizoen, cyclo’s of toertochten.
Voorwaarde om er voldoende profijt van een trainingsweek te hebben is dat je vooraf ook niet stil gezeten hebt en al een goede basisconditie hebt. Als je medio maart lekker bezig wilt zijn zal je ook zeker vanaf de jaarwisseling geregeld redelijke afstanden gefietst moeten hebben. Als dat niet het geval is, dan zou het wel eens te zwaar worden om lekker te kunnen trappen. Je breekt alleen maar af. Een 1.000 km of meer in de benen is geen overbodige luxe.
Ter plaatste ook slim met je krachten omgaan want de verleiding is groot om te hard te gaan in het begin en wissel langere/zwaardere trainingen af met een hersteltraining of je dag toerist spelen.

Wie weet tot Gran Canaria of Tenerife komende jaren.
Uitgebreide(re) verslagen over tripjes op de Canarische eilanden op mijn eigen site (onder tabje diversen)

Groetjes Fred