24 uur mountainbiken voor KWF Kankerbestrijding
verslag Eschlikon 12/13 augustus 2006 door Fred van Zetten

Inleiding

Tja, hoe moet ik dit verslag beginnen vraag ik me af op het moment dat ik achter de PC zit?
Ik zal een poging wagen waarbij ik de uitdraai van mijn Polar hartslagmeter gebruik om e.e.a. te achterhalen van deze wedstrijd.

Het idee om éénmalig een 24 uurs race te rijden ontstond afgelopen winter en zo richting het voorjaar wat serieuzer. Dit mede door de toezegging van Johan en Saskia Neevel die mij zouden begeleiden tijdens deze wedstrijd. Toen ook gedacht om er een speciaal tintje aan te geven en dat was proberen zo veel mogelijk geld te verzamelen voor KWF Kankerbestrijding. Vanaf eind juni zo veel mogelijk aan de nodige pr besteden en hopen op respons. Uiteindelijk richting het weekend van de wedstrijd zat ik rond de 5 euro per km en nog wat andere bijdrages.
Aan mij de taak om de 5 euro'tjes per km tot een zo hoog mogelijk bedrag zien te biken en dat heb ik geweten!!

Voorafgaand aan de wedstrijd

De dagen voorafgaand aan het weekend veel rust genomen en mijn Scalpel nog even bij Evert (RWP Bilthoven) gedropt met de mededeling: Kiek maar en tot donderdag. Op donderdag fiets opgehaald en mijn bus geruild voor die van RWP Bilthoven want daarin konden met zijn drietjes zitten in tegenstelling tot mijn eigen bus.
Op vrijdagmorgen Johan en Saskia oppikken en door rijden tot vlak voor de Zwitserse grens om in Singen te overnachten. Beetje rond dralen in de regen, happen en op tijd slapen en dat laatste lukte super (geen last van spanning vooraf).

Op zaterdagmorgen een uurtje binnendoor rijden (scheelde weer een vignet) en ter plekke het Supernova - Endorfin team van Johan opzoeken. Parkeer terrein is op dat moment al vrij blubberig, maar alles is nog redelijk te doen. Ter plekke de mensen van het team ontmoet want voor dit weekend was ik te gast en kon/mocht gebruik maken van hun diensten.
Spullen ophalen bij de inschrijving verliep vlotjes en daarna de eerste bak pasta naar binnen werken.

Tegen 12:30u hoor ik ineens mijn naam door de luidsprekers over het terrein schallen, want aan mij de eer als enig Nederlands team de vlag bij de openingsceremonie te mogen dragen. Een hele aparte ervaring om dit mee te maken, waarbij pas later blijkt dat de vlag ondersteboven hangt......
Daarna toch maar preparen voor de start en e.e.a. met Saskia doornemen zodat ze weet waar alles ligt. Het rondje inrijden laat ik aan me voorbij gaan, want het rondje zou ik nog (meer dan) genoeg zien en volgens info van Johan ook nergens echt spannend.
Kleine 10 minuten voor de start een redelijk bui regen, maar net voor de start klaart het gelukkig toch op want nat starten is nooit prettig.

De wedstrijd

14:00u:
Om exact 14:00u onder veel publieke belangstelling van start over een grasveld om daarna het parcours op te schieten. Dat schieten valt op zich mee, want gewoon rustig op temperatuur komen want tijd zat bij deze wedstrijd.
Daarnaast toch een beetje de kat uit de boom kijken qua parcours wat ongeveer als volgt loopt:

• Vanaf start/finish een stukje vlak asfalt, doorsteek door weiland, gevolgd door schotterpad met zo'n 60 hm over zo'n km lengte met het steilste gedeelte onderin
• Een afdaling tussen de weilanden door met enkele haakse bochten om dan uit de komen op een asfaltklim van 35 hm die halverwege het steilste is
• Dan afwisselend licht glooiend op en neer tot de 3e klim van een kleine 25 hm waarbij een klein stukje redelijk pittig is met een paar boomwortels
• Vervolgens wat sneller gedeelte met afdaling door bos heen met enkele snelle bochten om onderaan haaks rechtsaf steil omhoog te moeten.
• Stukje over aflopende grashelling heen en de slotafdaling door een weiland heen om weer bij start/finish uit te komen
• Totaal lengte 7 km met een hoogteverschil van 150 meter per ronde.

De eerste rondes lopen super en ik kan gelijk erg constant rijden maar let geregeld op mijn hartslag om deze niet te hoog op te laten lopen. Anderzijds is het nu km's maken want wat gereden is heb ik in de knip voor de actie. Met rondjes van onder de 20 minuten rij ik toch ruim 100 euro per uur bij elkaar en dan wil je ook niet te veel aan de handrem trekken.  Ik rij dan met een Hf gem. van 147 en Hf max. van 160, beide zo'n 7 slagen lager dan bij een normale marathon.

Bij elke doorkomst aanmoediging van Saskia Neevel die bijna geen ronde heeft overgeslagen tijdens deze wedstrijd. Elke 3 ronden een nieuwe bidon en wat te eten pakken om na 15 ronden het teken te krijgen om na de volgende ronde binnen te komen voor een warme hap.
Dit komt perfect uit want juist op dat moment begint het flink te regenen, ik kan dan ook een regenjack aantrekken en tegelijkertijd wordt alvast de verlichting op mijn bike gemonteerd.
Op dat moment is het iets na 19:00u en zit al op 110 km.

Deze pauze kost pakweg 10 minuten en proberen de draad weer op te pakken. Op sommige plaatsen is het tricky door de natte ondergrond, maar het valt dan nog mee. Rondjes zitten in ieder geval boven de 20 minuten, maar kon ook niet anders in mijn geval.

21:00u:
Afgesproken rond deze tijd om Marga te bellen om de stand van zake door te geven en dat is op dat moment super en Marga is dan ook weer gerust.
Vanaf dat moment ook donker en de Topeak verlichting aan. Feitelijk kan ik net zo vlot doorrijden als ik kan want ik heb meer dan voldoende zicht. Hooguit bij de snelste afdaling met de bochten wat gas terug nemen want met ongeveer 40 km/u tussen bomen door in het donker is anders dan overdag.
Verder een machtig mooi gezicht om al die lampjes over het parcours zien te rijden en langs de kant diverse fakkels en vuurtjes van de vele toeschouwers. Dit is puur genieten ondanks de eerste lichte miezerige regen die ik in de verlichtingsbundel zie, maar geen probleem.
Erg leuk ineens de topless verzorging midden in het bos bij een klim van 1 de toeschouwers. Gelukkig kan Johan het bevestigen anders zou niemand me geloven. Jammer genoeg maar 1 ronde, ze zal het koud hebben gehad want de temperatuur zit dan onder de 10 graden.

00:00u:
Inmiddels 8 uur onderweg en meer dan 180 km op de klokken, maar dan begint het echt te regenen. Niet een beetje maar van die zeikregen die het parcours flink glad maken op sommige plaatsen. Het afzien gaat dan ook voorzichtig beginnen en dat had ik liever wat later gehad.
Enkele ronden lang probeert Saskia mij naar binnen te loodsen voor een verse accu, maar met een capaciteit van 4 uur wacht ik tot het moment dat de indicator aangeeft dat er minder dan 30 minuten "prik" aanwezig is.
Door de kou, regen en de verstreken tijd komt de hartslag al niet meer boven de 135 en rondjes lopen richting de 27 tot 30 minuten.

04:09u:
Al ronden lang heb ik eigenlijk al te koud en als ik stop voor een geplande stop met warm eten gaat het helemaal mis met me. Ik loop te rillen als een rietje, heb geen controle meer over mezelf en wordt (met straffe hand) voor de gaskachel in de tent neergezet. Ik mag van Saskia dan ook niet eerder weg voordat ik enigszins normaal aanspreekbaar ben. Wat heb ik het koud, niet te geloven en dit nooit zo erg meegemaakt maar met temperaturen van 7 graden en stromende regen niet helemaal verwonderlijk voor een koukleum die ik ben. Pas na de droge set kleding en 40 minuten later met schone fiets weer op pad voor de broodnodige kilometers.
De rondetijden tellen al helmaal niet meer en het is nu een kwestie van overleven ipv mountainbiken. Verder veel en veel minder rijders op de baan dan toen het droog was. Veel hebben op dat moment al besloten om te stoppen of een lange pauze in te lassen.

05:35u:
In de 2e ronde na het onderkoelingdrama een probleempje met de afrastering van het parcours want ik ben even naast het parcours terecht gekomen en in mijn achterwiel zit de afrastering. Geen gewone afrastering, maar schrikdraad. Probeer dat maar eens midden in de nacht in een Zwitsers weiland uit je fiets te krijgen met natte handschoenen en de aluminium frame. Ben daar aardig zoet mee geweest, maar stond wel weer op scherp.

09:00u:
Ontbijtje pakken in de tent en daar weet Johan me te vertellen dat er heel misschien na 20 uur een einde aan gemaakt gaat worden vanwege de extreme omstandigheden.
Wat mij betreft prima, maar ga toch maar op pad om nog 1x in de modder afdaling er naast te gaan liggen. Op zich niet erg, maar door de vette klei aan mijn handschoenen kan ik bijna niet meer schakelen en laat mijn fiets (en vooral de shifters) schoonmaken en trek nieuwe handschoenen aan.

11:40u:
Een geplande stop (na elke 2 ronden na het drama) opnieuw koud en opnieuw voor de kachel om proberen bij te komen. Na 20 minuten lijkt het weer goed te gaan en wil nog voor 2 setjes van 2 ronden gaan, maar na 30 seconde in de buitenlucht gelijk weer trillen, rillen etc. Dat is dan ook het teken voor Johan en Saskia om mij met (hele goede) adviezen te laten stoppen.
Vooral als Johan nog zegt: "Dan betaal ik die laatste km's en ze hebben warme douches" ben ik om en hou het voor gezien. Ik vraag me af of ze anders niet midden voor me gestaan zou hebben als ik toch had willen vertrekken.
De 5e plek kwam toch niet meer in gevaar en nummer 4 zou ik met moeite heel misschien nog hebben kunnen pakken, maar waarvoor eigenlijk???????

Enkele cijfers:

• Afstand 329 km (47 rondes van 7 km lengte)
• Hoogtemeters 7.300
• Gemiddelde snelheid 16,7 km/u (exclusief pauzes), maximale snelheid 46 km/u
• Gemiddelde temperatuur 10 graden
• Laagste temperatuur 7 graden
• 14 uur onafgebroken regen
• Energieverbruik  14.500 kCal
• Hoeveelheid slaap 00:00:00 in uu:mm:ss
• Hf gem. 123 inclusief pauzes, hf max. 160 (overall)
• Hf gem. ronde 3 was 145 en hf gem. ronde 47 was 103

Na de wedstrijd:

Nooit geweten dat warm water zo lekker aan kon voelen en ben ook blij dat ik mijn "pauze" zoals enkele andere lotgenoten aan het einde heb genomen.
Met 329 km en 7.300 hm toch meer dan ooit in mijn leven aan 1 stuk gefietst en dat bij deze omstandigheden. Natuurlijk altijd het gevoel van als dit of als dat, maar als bestaat niet in de sport.
Terug gekomen kwestie van warm eten, inpakken en wegwezen uit deze natte koude bende. Dat laatste viel vies tegen want diverse malen vast in de bagger met de geleende RWP Bilthoven met als resultaat dat de bagger tot het dak zat en ik opnieuw een set normale kleding onder de bagger kreeg.
Op de terugweg afzien in de bus want alles deed zeer en bewegen was bijna dodelijk, want wat een spierpijn in mijn benen. Blijkt dat je in 1 dag toch 10 jaar ouder kan worden. Halverwege een hotelletje gepakt en daar een halve liter tot me genomen om daarna in een soort van subcoma te raken op het moment dat ik mijn bed zag.

Tot besluit:

De 24 uurs marathon is iets geweest wat ik nooit en te nimmer zal vergeten. Ik weet weer wat afzien in het kwadraat is en feitelijk is de rest een "makkie". Zoals ik al vooraf al eerder aangaf was dit een eenmalige gebeurtenis en denk dat dit ook verstandiger is, maar wel blij dat ik dit gedaan heb.
Voor mezelf heb ik een grens bereikt waarvan ik ooit dacht dat is onmogelijk maar dan blijkt "je kan wat je wilt" van toepassing te zijn.

Met deze onderneming heb ik uiteindelijk zo'n 1.900 euro (329 km x ruim 5 euro/km en enkele vaste bedragen) binnen gehaald en daarmee dik tevreden. Afgerond is dat 2.000 euro en dat zal ik veel genoegen overmaken aan de KWF Kankerbestrijding.

Dan rest mij om enkele mensen en bedrijven te bedanken die dit mede mogelijk gemaakt hebben:

• Saskia en Johan Neevel voor alle verzorging.
  Met name Saskia die bijna iedere ronde (47 stuks) voor me klaar stond en zichzelf wegcijferde om mij te laten rijden, een wereldgriet !!!!
   
• Rijwielpaleis Bilthoven voor het gebruik van de bus, het preparen van de bike (doen ze al 11 jaar lang), morele ondersteuning en mooi bedrag per km.
   
• Topeak die gezorgd heeft voor de super verlichting zodat ik veilig door door de nacht kon blijven rijden.
   
• Supernova-Endorfin-Solvis team voor de gastvrijheid en ondersteuning.

Verder vanzelfsprekend alle sponsoren die mijn actie hebben ondersteund en bij wie ik binnenkort aanklop voor het toegezegde bedrag zodra ik het bewijs van storting kan tonen.

Als laatste iedereen bedankt die mij op voorhand succes wensten en op 1 of andere manier (forum, mailtjes, gastenboek, per sms, telefonisch) na afloop hebben gereageerd op deze onderneming.

Ik hoop dat ik niemand vergeten ben.

Groetjes Fred